saye benci bile saye marah.
saye benci bile saye sakit hati.
saya benci bile saye rase nak jerit sekuat hati. macam loud speaker.
saye benci bile saye rase nak baling orang dengan kasut tumit tinggi.
saye benci bile saye rase macam nak hempaaaaas pintu sekuat hati.
saye benci bile saye marah sangat-sangat pastu tak boleh tidur.
saye benci bile saye tau saye dah dikuasai nafsu amarah.
sepatunye saye diam, beristighfar dan bertenang,
tapi saye tak...
saye ikut je perasaan marah..
selamat saye berkaki ayam, kalau tak kasut tu dah kene baling ke mane-mane ntah.
selamat pintu bilik air saye tak boleh nak dihempas-hempas. die boleh slide je.
selamat. selamat.
saye cepat marah. saye tau.
Saturday, July 29, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
gurl, i bet this kemarahan has inspired u to write such an impact prose. look at the bright side! (I know im bad in inspiring people)
hoho nishak.. marah kat sape lagi ni.. takkan la pamela lagi kot.. hehehe.. =p
heeeee~~~
marah kat org jauh nun~~~
heheheh~~~
lorr...nape marah2 nie?
Post a Comment